ARAMIZDA

Sayın Üyemiz,

Geçen sayımızda, teknolojinin soyut olarak «iyi» ya da «kötü» olmadığını ancak bu niteliklerin teknolojinin hizmet ettiği amaçlara bağlı olarak bir anlam kazandığını belirtmiştik.

Buradan hareket ederek, özellikle, geri bırakılmış ülkelerde, yatırımların halk ya rarına, en ekonomik ve eni verimli bir şekilde yapılmasını yükümlenmiş olan teknik per sonelin bu görevini kuşkusuzca yapabilmesi, bu görevini yaparken yalnızca matematik doğrulardan hareket etmesi, gerekirse siyasi baskılara karşı direnebilmesi için de sosyal güvenliğinin sağlanması zorunluğuna varmıştık.

4 /1 0 1 9 5 sayılı kararname, teknik personele bu güvenliği sağlamıyordu. Teknik per sonel bu tutarsızlığa, haksızlığa karşı baş kaldırmış; sendikalaşma, toplu sözleşme, grev hakkı ve diğer demokratik hakları elde etmek için bir yürüyüş yapmıştı.

Bu yürüyüşe iktidarın verdiği yanıt, adeta teknik personelle alay edercesine tek nik personeli malum Personel Kanunu kapsamı içine almak olmuştu.

İktidar hakikaten, samiyetle teknik personelin, aradığı özgür çalışma ortamını, sosyal güvenliğini bu kanun kapsamı içinde bulacağını mı sanıyordu?

Y oksa bu davranışta başka bir takım kasıtlı amaçlar mı gizliydi? Teknik personel, bazı çıkar çevrelerinin, egemen sınıfların bir tutsağı, bir fetva cıbaşısı haline mi getirilmek isteniyordu? Teknik Personel direnmeliydi. Teknik personel her ne pahasına olursa olsun, bu kanun kapsamı dışında kalmalı; kendisine sendikalaşma, toplu sözleşme ve grev hakkı tanıyacak özel bir statüye kavuş mak için çaba harcamalı, bu haklarını elde etmeliydi. Bu direnişin ilk safhası, 5000 i aşkın mühendis, mimar, tekniker ve teknisyenin düzenlediği büyük forum ve bu forumda alınan 2 günlük genel boykot kararıydı. Genel boykota gösterilen ilgi ve % 90 in üzerindeki katılma oranı gösteriyordu ki teknik personel kararlıdır, kenetlenmiştir ve haklarını elde edinceye kadar direnişinden vazgeçmiyecektir.

Saygılarımızla, Y ÖNETİ M KURULU

Elektrik Mühendisliği 161