ARAMIZDA

ara mız da

Sayın Üyemiz,

Emeği ile geçinen geniş kitleleri yakından ilgilendiren, süreklilik taşıyan bir olgu var: Y aşam standardının gerilemesi. Emeğini, bilgi ve becerisini satarak yaşayan lar, bırakın daha iyi yaşam olanaklarını, mevcut durumlarını bile bugün koruya mamaktadırlar. Oysa kendilerinden mal ve hizmet üretmesi istenenler, hem varlı ğını sürdürmek, hem de bu işleri yapabilmek için bilimsel olarak belirlenebilen bir yaşam düzeyine sahip bulunmak durumundadırlar. Ülkemizde yaşam stan dardbrı hep çalışanların aleyhine düşürülmüştür. Başka bir deyişle teknik ele manların da yer aldığı tüm çalışanlar kesimi, farklı düzeylerde de olsa yoksullaş maktadır.

Uygulanan daha doğru, u dayatılan ücret politikası, içinde yer aldığımız sistemin yapısından ve ilişkilerinden kaynaklanıyor. Zamlar, enflasyon, devalüasyon sonu cu yükselen fiyatlara karşı gerekli reel ücret artışı talebinin önüne en başta IMF dikiliyor. Ekonomik bunalımı aşmak amacıyla "yardımına" başvurulan bu ulus lararası örgütün ileri sürdüğü ağır koşullarla ülkemiz daha da bağımlı duruma getirildi, işçi ve memur maaşlarının reel ücret artışını durdurmak anlamında don durulması, IMF müdahalesinin bir bölümünü oluşturuyor. Emperyalist kapitalist sistemi vazgeçilmez bir veri olarak kabullenen iktidar da, bu müdahale ve denet leme mekanizmasının dayatmalarını haklı bir gerekçe gibi göstererek uygulamaya yönelik önlemleri almaktan geri durmuyor. İktidarla düzenden yana TÜRK İ Ş arasında imzalanan Toplumsal Anlaşma, bu yaklaşımın ilk kez tanık olduğumuz sonuçları arasında yer alıyor. Bu anlaşma işçi ücretlerinin "makul" düzeyi aşma masını öngörüyor. Ayrıca Toplumsal Anlaşma'nın, işverenlerin yıllardır dayattığı işçi sınıfını politika dışında tutmaya yönelik "çalışma barışı" kavramını da içer diği bir gerçektir.

Ücretlerin "disiplin" altına alınmasının memur statüsünde çalışanları da kapsa dığı bellidir. Bir takım değişikliklere uğrasa bile; yan ödeme, ek ödeme gibi uy gulamalarla pahalılığın peşinden yetişilemeyeceği açıktır. Diğer çalışanlar gibi teknik elemanlar da, ücret kısıtlaması yönündeki girişimlere karşı çıkarak, geçici nitelikteki ödemelerin daha geniş tutulmasını haklı olarak talep etmektedirler. Ancak köklü çözümün sendikal hakların kazanılmasından geçtiğinin de bilincin dedirler.

Sermayenin politikalarını değişik görüntülere bürünerek eksiksiz yürüten iktidar lanrı tüm yanıltma ve ertelemelerine karşı, grevli toplu sözleşmeli sendika hakkı mücadelesi ısrarla sürdürülmek zorundadır.

Saygılarımızla Y ÖNETİM KURULU

ELEKTRİK MÜHENDİSLİĞİ 259 260