Enerji politikası, piyasa ve özelleştirme
Enerji politikaları ve planlaması, elektrik piyasası, EPDK, özelleştirme, fiyatlar ve zamlar, dışa bağımlılık, doğalgaz ve petrol, uluslararası enerji jeopolitiği.
Yıllara göre
Tüm yıllarBir döneme tıklayarak yazıları o yıllarla sınırlayın.
Sık geçen konular
13 yazı “Akkuyu Nükleer Santrali” kaldır 2010'ler kaldır Görüş ve değerlendirme kaldır Süzgeçleri temizle
-
Editör
Editör yazısı, Akkuyu nükleer santral projesindeki maliyet artışı iddialarını ve Türkiye'nin garantili alım fiyatlarını ele alarak nükleer enerjinin ucuz olacağı söyleminin sorgulanması gerektiğini vurguluyor; ayrıca enerji özelleştirmeleri ve iklim uyarılarına değiniliyor.
-
Enerjipolitik-Kuzey Irak seçeneği...
Yazı, Kuzey Irak'tan Türkiye'ye planlanan petrol boru hattının enerji arzı ve bölgesel politika açısından önemini tartışırken, giriş bölümünde nükleer santral maliyetleri ve şeffaflık sorunlarına dair bir soru-cevap yer almaktadır.
-
Cumhuriyet Enerji 30. Sayı - Reklam Sayfaları Hariç
Cumhuriyet Enerji ekinin bu sayısında Akkuyu Nükleer Santrali'nin maliyetinin artması, elektrik özelleştirmeleri ve vergi muafiyetleri, iklim değişikliğinin etkileri ile TOKİ konutlarının iklim ve enerji uyumsuzluğu konuları ele alınıyor.
-
Editör
Editör yazısı, Ortadoğu'daki gerginliklerin petrol piyasalarına etkisini, Türkiye'nin İran petrolüne bağımlılığını, petrol stoklama yasa tasarısını, Akkuyu nükleer santrali tartışmalarını ve bina yalıtımı yoluyla enerji tasarrufunu ele alıyor.
-
Enerji çılgınlığında gelecek yok
Yazar, Türkiye'nin nükleer, fosil ve hidroelektrik santrallere dayalı enerji politikasını eleştirerek, aşırı elektrik tüketiminin verimsizlikten ve vergi gelirinden kaynaklandığını, bu politikaların hem halka mali fatura hem de sağlık ve çevre açısından ağır bedeller yükleyeceğini, Türkiye'nin iklim değişikliği süreçlerinden geri durarak sorumluluk almadığını savunuyor.
-
Rusya ile nükleer ilişki
Yazar, Türkiye'nin Akkuyu ve Sinop nükleer santral projelerini Rusya'nın enerji politikaları bağlamında değerlendiriyor; Rusya'nın nükleer teknoloji ihracı yoluyla ülkeleri bağımlı kılan stratejik ve organize bir enerji politikası izlediğini vurguluyor.
-
Cumhariyet Enerji Ağustos 2011/Sayı 24
EMO Yönetim Kurulu Başkanı Cengiz Göltaş, Türkiye'nin dışa bağımlı enerji politikasını ve düşük enerji verimliliğini eleştirerek, tasarruf ve verimlilik önlemleriyle nükleer santrallere ihtiyaç kalmadan enerji arzının sağlanabileceğini savunuyor. Sayının editör yazısı da kayıp-kaçak, verimlilik yasal düzenlemeleri ve Fransa'nın nükleer enerji tercihini ele alıyor.
-
Enerji vaatleri çözümden uzak
Yazar, AKP'nin seçim beyannamesindeki enerji verilerini ve vaatlerini geçmiş dönem verileriyle karşılaştırarak eleştiriyor; hidroelektrik üretimi, kayıp-kaçak oranları, yatırım gerçekleşmeleri, yerli kaynak payının düşüşü, Afşin-Elbistan yatırımlarının ihmali ve Akkuyu nükleer santral anlaşmasının risklerine dikkat çekiyor.
-
Enerjide bitmeyen tango
Türkiye ile Rusya arasındaki Samsun-Ceyhan, Güney Akım ve Akkuyu Nükleer Santrali projelerinin karşılıklı pazarlık konusu yapılması ele alınarak, AKP hükümetinin enerji politikasının Rusya'ya bağımlılığı derinleştirdiği eleştiriliyor.
-
Türkiye’de nükleer aldatmaca
EMO Yönetim Kurulu Başkanı Cengiz Göltaş, Fukuşima felaketinin ardından Türkiye'nin nükleer santral politikasını eleştirerek, bu kararın enerji ihtiyacından çok siyasal ve sermaye çıkarlarına dayalı bir tercih olduğunu savunuyor ve yerli-yenilenebilir kaynaklara yönelinmesini öneriyor.
-
Türkiye’nin nükleer ‘açılımı’
Yazar, Türkiye'nin 1970'ten bu yana süregelen nükleer santral edinme çabalarını ve 2010'da Rusya ile imzalanan Akkuyu anlaşmasının koşullarını, olumlu ve olumsuz yönlerini değerlendiriyor.
-
Rusya’ya nükleer ödün
Fukuşima felaketi sonrası Türkiye'nin Rusya ile imzaladığı Akkuyu Nükleer Santrali anlaşması; fiyatlandırma, mülkiyet, güvenlik lisansı, deprem riski ve denetim eksiklikleri açısından eleştiriliyor.
-
ENERJİMİZİ ve GELECEĞİMİZİ RUSYA’YA TESLİM EDİYORUZ
Yazar, Türkiye-Rusya arasında imzalanan Akkuyu Nükleer Santrali anlaşmasını, santral sahipliğinin ve işletmesinin Rusya'da kalması, alım garantileri ve stratejik bağımlılık riskleri açısından eleştirel biçimde değerlendiriyor. Ayrıca Türkiye'nin elektrik üretim kapasitesi, zorunlu üretim yükümlülükleri ve baz yük-puant yük ilişkisi üzerinden nükleer santralın enerji politikasıyla çelişkilerine dikkat çekiyor.