Tematik alan
Elektronik, haberleşme ve bilişim
Yıllara göre
Bir döneme tıklayarak yazıları o yıllarla sınırlayın.
Sık geçen konular
-
5N’YE GİDERKEN NEREDEYİZ?
Yazar, Türkiye'nin 4.5N/5N geçiş sürecindeki gecikmelerini, Türk Telekom özelleştirmesinin yarattığı altyapı sorunlarını ve yerli baz istasyonu ULAK'ın GSM operatörleri tarafından desteklenmemesini eleştiriyor.
-
3N GERÇEĞİ
Yazı, Türkiye'de 3. nesil (3N/3G) GSM lisanslarının verilme süreci, ihale şartları ve Ar-Ge/KOBİ yükümlülüklerinin uygulamada nasıl işlevsizleştiğini eleştirel biçimde ele almakta; altyapı yetersizliği, baz istasyonu artışı ve tüketim odaklı pazarlama (iPhone örneğiyle) üzerinden teknolojinin toplumsal fayda yerine ticari kâra hizmet ettiğini savunmaktadır.
-
İLETİŞİM TEKNOLOJİSİNİN ATIĞI: ELEKTROMANYETİK KİRLİLİK
Yazar, yüksek gerilim hatları ve GSM/TV vericilerinin oluşturduğu elektromanyetik kirliliğin sağlık üzerindeki olası etkilerini ve Türkiye'deki mevzuat ile denetim eksikliklerini eleştirel biçimde ele alıyor.
-
GSM'DE PAZAR BÜYÜYOR, REKABET KÜÇÜLÜYOR
Türkiye'de GSM hizmetinin 1994'ten 2007'ye tarihsel gelişimi, işletmeciler arası rekabet, abone sayıları, gelir-yatırım oranları ve dünya genelindeki mobil telekomünikasyon eğilimleri istatistiklerle değerlendiriliyor.
-
BAZ İSTASYONLARINI KORUMA YÖNETMELİĞİ
Yazı, GSM baz istasyonlarının kurulumu, denetimi ve sağlık etkileri konusunda 2000 yılında yayımlanan yönetmeliği hukuki açıdan eleştiriyor; yönetmeliğin kamu sağlığını korumaktan çok imtiyazcı şirketleri koruduğunu savunuyor. EMO İzmir Şube'nin basın açıklamasına da yer verilmektedir.
-
BİLGİ ÇAĞINDA TEKNOLOJİ ÜRETMEK:ÜNİVERSİTE SANAYİ İŞBİRLİĞİ
Yazı, bilgi çağında teknoloji üretiminin önemini, Ar-Ge'nin sermaye ve rekabet açısından rolünü, Avrupa'daki standardizasyon örnekleri (ETSI, ACTS) üzerinden ele alarak Türkiye'de üniversite-sanayi işbirliğinin temel teknoloji üretimindeki yetersizliğini tartışmaktadır.
-
TÜRKİYE ENERJİ SEKTÖRÜ İÇİN BİR YATIRIM PLANLAMASI MODEL ÇALISMASI: TÜRKİYE ENERJİ MODELİ
Yazıda, Boğaziçi Üniversitesi'nde geliştirilen ve 10. Dünya Enerji Konferansı'nda sunulan Türkiye Enerji Modeli adlı yatırım planlaması modeli tanıtılmakta, modelin yapısı, kullandığı yöntem ve amaç fonksiyonları açıklanmakta ve modelin bir enerji politikası oluşturmadaki yeterliliği eleştirel biçimde değerlendirilmektedir.