ARAMIZDA

ara mızda

Sayın üyemiz,

Üçüncü Beş Yıllık Plan başlangıcında olduğumuz şu günlerde, sanayileşme ve kalkınma çabalarının sürdürüldüğü iddia edilmektedir.

Günümüzde toplumların gelişmelerinde, sanayileşme temel hedef olarak ele alınmaktadır. Gelişmiş toplum düzeyine ulaşamayan, az gelişmiş bir ülke olan yurdumuzda, sanayileşmeden ve kalkınmadan söz etmek için çok erkendir. Sanayileşmiş veya sanayileşmekte olan ülkelere ilişkin, aşağıdaki istatistik değerler incelendiğinde ne kadar gelişmiş, sanayileşmiş olduğumuzu ve sanayileşmenin temel nedenlerinden bir kaçını kolayca çıkartabiliriz. Sanayileşmiş toplum olan isveç'te çalışan nüfusta teknik işgücü oranı % 15,3, Bulgaristan'da % 8,3. Yunanistan'da % 3/4 bizde ise % 2,2'dir. Her 10 bin nüfusa düşen bilim adamı ve mühendis sayısı Amerika'da 61,7, Fransa'da 35, Yugoslavya'da 22, Yunanistan'da 16, Türkiye'de sadece 6'dır. Yine her 10 bin nüfusa düşen teknik öğretim öğrenci sayısı Fransa'da, 260 Yugoslavya'da 215, Bulgaristan'da 330, Türkiye'de ise sadece 32'dir. Bu istatistik değerlerden elemanın ve teknik eğitimin sanayileşmede, ve toplumların gelişmesindeki önemi, görevi ve yeri tartışmasız ortaya çıkmaktadır.

Teknik elemanlar bilim ve teknolojinin uygulayıcısı olarak değer üretmektedirler. Sanayileşme mühendis, mimar, tekniker, teknisyen ve işçi demektir. Bunlar üretim süreci içerisinde emekleriyle geçinir ve üretimden ürettikleri değer oranında pay alırlar. Günümüz Türkiye'sinde, «kalkınma» ve «sanayileşme» kelimelerinin yoğunlaştığı bu dönemde,, yoğunlaşan bir kelime daha vardır. «Beyin Göçü», «Teknik Eleman Göçü» veya kısaca «Göç» kelimesidir. Buradan, teknik elemanları göç eden bir ülke kalkınmakta ve sanayileşmekte olduğu tezi ortaya çıkar ki temelde yanlıştır. Bu çelişki genel olarak ülke politikası ile belirlenmektedir ve yabancı ülkelerin kârlarının ağır bastığı sanayileşme sonuçlarının toplumdaki tüm kitleleri ve gelişmeleri etkilemesi olarak açıklanmaktadır. Hayat pahalılığının son yıllarda, % 100'den fazla artması teknik eleman ücretlerinin 1963 ler seviyesinde dondurulması sonucunda, insanca yaşamak ve mesleğini kendisini tatmin edecek şekilde yapma imkanının hazırlanmasını isteyen, değer üreten ve ürettiği değerden pay alması gereken teknik kitle, ya yurt dışına göçe zorlanmakta yahut ta hizmet sınıfına sokularak kısırfaştırılmakta, bürokratlaştırılmaktadır.

Neden işsizlik, ücret düşüklüğü ve göç olmaktadır sorusuna cevap olarak 1970 yılında yabancı teknik hizmete 1 milyar 343 milyon TL ve yerli teknik hizmete 237 milyon ödendiği, 1971 yılında ise, yurdumuzdaki tüm mühendislik hizmetlerinin ancak % 18'i yerli teknik elemanlarca ve geriye kalan % 82'si yabancı firmalara yaptırıldığı verilebilir. Bir taraftan sanayileşmeden, kalkınmadan bahsedilirken diğer taraftan yurt dışına göndorilen beşyüzbininci işçiye tören yapılmaktadır. Devlet Planlama (Teşkilatı bir taraftan teknik eleman göçüne adeta aracı olmakta, diğer taraftan yabancı teknik personelin ülkemizde izinsiz, bağımsız ve fazla miktarda çalışabil melerini «Yatırımların, İhracaatın, Turizmin ve Döviz kazandırıcı hizmetlerin teşviki» kanun tasarısı 5/f maddesi ile sağlamak istemektedir. Sonuç olarak eğer bir ülkede, — Yerli Teknik Eleman yurt dışına göçe veya kısırlaştırılmağa zorlanırsa, — Yabancı teknik hizmet yurda davet edilirse, — Yurt dışına işçi göçü teşvik edilirse, — Eğitim, üretimin hedeflerinden doğacak ihtiyaçlara göre düzenlenmezse, O ülkede gerçek kalkınma ve gerçek sanayileşmeden söz etmek pek kolay değildir. Gerçek kalkınma ve sanayileşme ancak doğal kaynaklarımızı, insan gücümüze, ülke ve çalışanlar yararına bilimsel olarak kullandığımızda gerçekleşebilecektir.

Saygılarımızla, YÖNETİM KURULU